شماره ۲۴۸ - صبحدم از شب وصل تو اثر می آرد

صبحدم از شب وصل تو اثر می آرد
آفتاب از سر کوی تو خبر می آرد ۱

دیگر از روز قیامت نهراسد هرگز
هر که با من شب هجری به سحر می آرد ۲

می توان گفت دل آینه را از سنگ است
که به روی تو چنین تاب نظر می آرد ۳

مزهٔ چاشنی لعل تو در کام خیال
داند آن کس که به صد خون جگر می آرد ۴

مفلسی باعث تکمیل کسی می گردد
هر که بی زر چو شود رو به هنر می آرد ۵

آسمان بوقلمون ساز اگر نیست چرا
هر زمان در نظرم رنگ دگر می آرد ۶

فکر پاپوش چها گردن مردم خم کرد
چه بلاها به سر کوه، کمر می آرد ۷

بینوایی است نوابخش سعیدا که درخت
برگ می ریزد و آن گاه ثمر می آرد ۸