شماره ۲۶۵ - چون ز خون عاشق آن رخساره گل، مل می خورد

چون ز خون عاشق آن رخساره گل، مل می خورد
صد گره بالای هم از ناز کاکل می خورد ۱

می کند از عاشقان، معشوق جذب رنگ را
دایماً در این چمن گل خون بلبل می خورد ۲

وحشی دل تازه دارد کام از زلف بتان
آهوی این دشت دایم برگ سنبل می خورد ۳

گرچه مدحم پیش قدر مرتضی برگ که است
نیست ضایع خاطرم جمع است دلدل می خورد ۴

می برد چون خس سعیدا آخرش سیل فنا
با وجود می کسی غم زیر این پل می خورد؟ ۵