هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، شوریدگی، و رهایی سخن می‌گوید. او از مفاهیمی مانند عشق مجنون‌وار، پروانه‌ای که به سوی آتش می‌رود، و آزادی روح در قالب تصاویر شاعرانه استفاده می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم دینی و فلسفی مانند نماز، روزه، و هنر دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شاعرانه مانند 'مژگان خونریزی' و 'نیشتر' ممکن است برای سنین پایین تر مناسب نباشد.

شماره ۲۷۶ - شوم دیوانه اش مجنون به من گر همسفر باشد

شوم دیوانه اش مجنون به من گر همسفر باشد
در آتش می روم پروانه ام گر راهبر باشد ۱

توانم شد به عیسی هم نفس گر خشک لب باشم
روم بر آسمان گر همچو ابرم چشم تر باشد ۲

شود آن وقت عیب کجروان راست رو ظاهر
که آدم را قبول عام از راه هنر باشد ۳

چسان آتش کند منع تپش مرغ کبابی را
که با هر شعله پرواز آورد گر بال و پر باشد ۴

سخن باریک تر از موی خواهد در میان آمد
در آن بزمی که حرف پیچ و تاب آن کمر باشد ۵

به تکلیف نماز و روزه چون هشیار می گیرند
نخواهم رفت از میخانه تا عقلم به سر باشد ۶

چسان دل را توان برداشت از مژگان خونریزی
که کار سینه ریشان دایماً با نیشتر باشد ۷

ز بی برگی توانی همچو سرو آزاد گردیدن
که در بار است هر نخلی که آن را برگ و بر باشد ۸

توان در گلشن عالم سعیدا یکدمی وا شد
به شرط آنکه در دستت چو گل یک مشت زر باشد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۵ - رخ زرد عشقبازان چمن و بهار باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۷ - به ناز دل ز تو بردن خوش است خوش باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.