هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حضرت سعدی، به بیان عشق و دلدادگی به معشوق می‌پردازد. شاعر شرط رسیدن به معشوق را گذشتن از خود و فنا در او می‌داند. تنها کسانی می‌توانند به وصال معشوق برسند که از خود گذشته باشند و در راه عشق، همه چیز را فدا کرده باشند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۸۵ - کسی گرد کوی تو گردیده باشد

کسی گرد کوی تو گردیده باشد
که صد بار سر زیر پا دیده باشد ۱

کسی طاقت آتش حسن دارد
که چون زلف بر خویش پیچیده باشد ۲

کسی را ز زلف تو باشد سراغی
که سررشتهٔ خویش گم دیده باشد ۳

کسی می تواند که بی غم نشیند
به شادی غم دوست بگزیده باشد ۴

تو دانی که خوب است [و] بد هر که را [تو]
پسندیده باشی پسندیده باشد ۵

کسی را رسد گل ز روی تو چیدن
که داغ تو از باغ بگزیده باشد ۶

کسی می تواند جمال تو دیدن
که از خویشتن چشم پوشیده باشد ۷

کسی را رسد دست بر دامن او
که دامن ز کونین برچیده باشد ۸

هر آن کس که گوید ورا دیده ام [من]
ز چشم سعیدا مگر دیده باشد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۴ - گر مطلب تو جنگ است صلح و صفا چه باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۶ - به رو تو را چو خط مشکبار پیدا شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.