هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی احساسات و حالات عاشقانه، مستی، و رازآلودگی را به تصویر می‌کشد. شاعر از بوسه‌ها، شراب، و رقص دختران رز سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا، مفاهیم عمیق عشق و هوس را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند خاموشی و حکمت دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های مرتبط با شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم عرفانی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۰۸ - هر گه که دل به یاد لبی جوش می زند

هر گه که دل به یاد لبی جوش می زند
صد موج بوسه بر لب خاموش می زند ۱

گردم به گرد مست شرابی که بی دریغ
خود را به زور غمزه در آغوش می زند ۲

بر هم نمی زند مژه، چشم تحیرم
گه در هوای دوش در آغوش می زند ۳

مینا و جام و دختر رز رقص می کنند
بوس و کنار و خنده به هم جوش می زند ۴

مینای باده آینه گر نیست پس چرا
دایم به قلب رند نمدپوش می زند؟ ۵

خامش نشد حکایت خامان روزگار
آری همیشه دیگ هوس جوش می زند ۶

صهبا نصیب کوزهٔ سربسته می شود
معنی همیشه بر لب خاموش می زند ۷

مژگان کلاه عقل سعیدا زند به تیر
ابروش تیغ بر کمر هوش می زند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۷ - آن که پشت دست رد بر نقره و زر می زند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۹ - موج دریای جنون کی دست بر دل می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.