شماره ۳۰۹ - موج دریای جنون کی دست بر دل می زند

موج دریای جنون کی دست بر دل می زند
می کشد میدان و هر دم سر به ساحل می زند ۱

پاسبان ماست چون افلاس هر جا می رویم
نیست عاقل آن که با ما می رود دل می زند ۲

بی قرار عشق را آرام در فردوس نیست
سالک این راه پشت پا به منزل می زند ۳

از رباط کهنهٔ خود ای فلک غافل مباش
دایماً درویش بر دیوار خود گل می زند ۴

دل سعیدا طرفه بی باکی است در میدان عشق
همچو جوهر خویش را بر تیغ قاتل می زند ۵