هوش مصنوعی: این متن شعری است که از مضامین عرفانی، فلسفی و اجتماعی بهره می‌برد. در آن از مفاهیمی مانند همت، تقدیر، عشق، ناپایداری دنیا و انتقاد از رفتارهای نادرست انسان‌ها سخن گفته شده است. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند نقره و زر، مهر و اختر، زلف و کاکل، دریا و موج، و سنگ و آهن، مفاهیم عمیق را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۳۰۷ - آن که پشت دست رد بر نقره و زر می زند

آن که پشت دست رد بر نقره و زر می زند
سکهٔ همت به روی مهر و اختر می زند ۱

می شود یا زلف خط یا کاکل سرگشته ای
از چراغ بخت ما دودی که سر بر می زند ۲

برزخ دریا نه موج است این که از تعجیل عمر
می کشد از آستین دستی و بر سر می زند ۳

هر که آمد چند روزی جا در این کاشانه کرد
آخر از این ششدر بربسته بر در می زند ۴

کمتر از تاج کیانی نیست مجنون تو را
طفل شوخی گر ز کویت سنگ بر سر می زند ۵

آمد و سنگ بجایی زد به جان باطلان
طعنهٔ بیجا به ابراهیم آذر می زند ۶

آهن سردی است می کوبد سعیدا هر که او
بهر تحصیل مرادش حلقه بر در می زند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - دلبران چون به هوس رشتهٔ جان می سوزند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - هر گه که دل به یاد لبی جوش می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.