هوش مصنوعی: این شعر از سعیدا با تصاویر زیبا و استعاری، مفاهیمی مانند نوروز، مهر، عشق، عقل، درد و دلسوزی را بیان می‌کند. شاعر از عناصر طبیعت و حیوانات برای انتقال پیام‌های اخلاقی و عرفانی استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای درک کامل، نیاز به تجربه و بلوغ فکری داشته باشد.

شماره ۳۱۰ - [تیر] ماهت فصل نوروزی کند

[تیر] ماهت فصل نوروزی کند
بوریاباف تو زردوزی کند ۱

روز مهرت عالم آرا می شود
شب نجومت مشعل افروزی کند ۲

گر بگیری دست هر گم گشته ای
گمرهان را او قلاوزی کند ۳

گر سگی را بر در خود ره دهی
او ز یمن همتت یوزی کند ۴

عشق را با عقل در یک دل مکن
شیر را روبه بدآموزی کند ۵

درد می خواهد که پرسد خاطرم
داغ می خواهد که دلسوزی کند ۶

ای سعیدا هر چه می خواهی از او
او ز خوان همتش روزی کند ۷
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
# اخلاق # طبیعت # عرفان
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۹ - موج دریای جنون کی دست بر دل می زند
گوهر بعدی:شماره ۳۱۱ - هر که یاد قامت آن سروبالا می کند
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.