شماره ۳۳۲ - صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهد

صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهد
که زشت آینهٔ باصفا نمی خواهد ۱

شکست توبه خوش آمد مرا که رو زردی
نمی کشد ز کس و مومیا نمی خواهد ۲

بیا به کشتی بحر فنانشین و برو
ز خود که کشمکش ناخدا نمی خواهد ۳

چنان سبک شده ام در ره وفا که چو کاه
کشیدنم مدد کهربا نمی خواهد ۴

هر آنچه کس طلبد از کریم می یابد
خوش آن که او ز خدا جز خدا نمی خواهد ۵

کسی است نیک که نیکی چو می کند امروز
در آن مقابله فردا جزا نمی خواهد ۶

خوشم به طور سعیدا و بی نیازی او
که زخم، مرهم و دردش دوا نمی خواهد ۷