شماره ۳۳۱ - کار، کی از آتش رخسارهٔ گل می شود

کار، کی از آتش رخسارهٔ گل می شود
لاله داغ از شعلهٔ آواز بلبل می شود ۱

می توان کردن به نازش صبر اما غمزه اش
فتنهٔ دل، آفت راه تحمل می شود ۲

از پی آزادگان رو دل که در راه طلب
این [گره] را خار در پا غنچهٔ گل می شود ۳

دل چسان بگریزد از قیدش که از زنجیر زلف
تا رهایی یافت بند جعد کاکل می شود ۴

چرخ را نوبت به ما برعکس باید کار کرد
دایماً دوران ما دور تسلسل می شود ۵

نرگس از چشمت خجل شد گل ز رویت آب شد
زلف را آهسته بگشا کار سنبل می شود ۶

با سعیدا گر شود همراه هر بی طاقتی
چند روزی بگذرد ز اهل توکل می شود ۷