شماره ۳۴۳ - کس به دور نرگس مست تو هشیاری ندید

کس به دور نرگس مست تو هشیاری ندید
آسمان جز فتنهٔ چشم تو بیداری ندید ۱

او چه داند حال ظلمت دیدگان عشق را
در جهان غیر از نگاه خود ستمکاری ندید ۲

تا به لب آمد غم دل از برای غمخوری
لیک غیر از خویشتن بر خویش غمخواری ندید ۳

گاه در پایت فتد گه در کمر پیچد تو را
کس به دور عارضت چون زلف، عیاری ندید ۴

از برای امتحان هر سو که دل گردیده است
جز اجل در پیش روی خویش دیواری ندید ۵

می کشد شرمندگی آخر سعیدا هر که او
غیر گفتار عبث از خویش کرداری ندید ۶