هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت رهایی از تعلقات دنیوی، توکل به خدا، پایداری در راه عشق و رسیدن به کمال از طریق راستی و اخلاص تأکید دارد. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند «نی» و «سرو»، مخاطب را به سوی مسیر درونی و معنوی هدایت میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در این شعر، برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۳۴۶ - بی برگ شو چو نی به نوا می توان رسید
بی برگ شو چو نی به نوا می توان رسید
از راه نیستی به خدا می توان رسید ۱
وامانده از وصول، اصول ای فروع جوی
از سایه گر بری به هما می توان رسید ۲
ای دل به کوی یار اگر درد، همره است
مردانه زن قدم به دوا می توان رسید ۳
چون سرو با کجی مکن الفت در این چمن
از راستی به نشو و نما می توان رسید ۴
او خود مگر به جذبه سعیدا کشد تو را
ورنه به جد و جهد کجا می توان رسید؟ ۵
از راه نیستی به خدا می توان رسید ۱
وامانده از وصول، اصول ای فروع جوی
از سایه گر بری به هما می توان رسید ۲
ای دل به کوی یار اگر درد، همره است
مردانه زن قدم به دوا می توان رسید ۳
چون سرو با کجی مکن الفت در این چمن
از راستی به نشو و نما می توان رسید ۴
او خود مگر به جذبه سعیدا کشد تو را
ورنه به جد و جهد کجا می توان رسید؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۵ - دوستان از سر این تودهٔ غم برخیزید
گوهر بعدی:شماره ۳۴۷ - مگر که بوی گل و لاله [از] هوا جوشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.