هوش مصنوعی:
این شعر از نرگس و سفیدی چشمش به عنوان نمادهایی از فراق و اندوه سخن میگوید. شاعر از نرگس و یاسمن و ارتباطشان با نور و صفا یاد میکند و به فراق یار اشاره دارد. همچنین، از یعقوب و یوسف به عنوان نمادهای فراق و اشتیاق یاد میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و نمادین است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری (مانند یعقوب و یوسف) ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۳۴۹ - همین نه نرگس تنها گشاده چشم سفید
همین نه نرگس تنها گشاده چشم سفید
که در فراق تو شد جام باده، چشم سفید ۱
به گوش نرگس از اخلاص یاسمن می گفت
که نور می برد از روی ساده چشم سفید ۲
زمان زمان رود از خود به سیر گل نرگس
عصا گرفته و بر کف نهاده چشم سفید ۳
از این چمن دل نرگس از آن جهت برخاست
که هیچ مادر مشفق نزاده چشم سفید ۴
ز هجر یار سعیدا مگو که چون یعقوب
هزار یوسف مصری فتاده چشم سفید ۵
که در فراق تو شد جام باده، چشم سفید ۱
به گوش نرگس از اخلاص یاسمن می گفت
که نور می برد از روی ساده چشم سفید ۲
زمان زمان رود از خود به سیر گل نرگس
عصا گرفته و بر کف نهاده چشم سفید ۳
از این چمن دل نرگس از آن جهت برخاست
که هیچ مادر مشفق نزاده چشم سفید ۴
ز هجر یار سعیدا مگو که چون یعقوب
هزار یوسف مصری فتاده چشم سفید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۸ - فقر، دل های سیه را کرده است اکثر سفید
گوهر بعدی:شماره ۳۵۰ - نامهٔ شوق چو املا کنمش بر کاغذ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.