شماره ۳۵۲ - بی صفت گر شود این جان علایق آثار

بی صفت گر شود این جان علایق آثار
سایهٔ سر نکنم جز الف قامت یار ۱

هر نفس دل به تو راه دگری می یابد
چارهٔ کوی تو بیرون بود از حد شمار ۲

بحر را کشتی ما موج صفت می گردد
که رود تا به میان گاه بیاید به کنار ۳

دم فروبند و به من راه سخن را واکن
که کشد از نفس آیینهٔ طبعم آزار ۴

گه خدا دانم و گاهی به خدا نادانم
گاه تسبیح به کف دارم و گاهی زنار ۵

ترک جانان نکنی ترک جهان نتوانی
هر که از سر گذرد می گذرد از دستار ۶

غافلان را نتوان کرد سعیدا آگاه
هر که را خواب عدم برد نگردد بیدار ۷