هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از معشوق و زیباییهای او سخن میگوید. او از عارض (گونههای) معشوق به عنوان نمادی از زیبایی باطن و ظاهر یاد میکند و از تأثیرات عشق و دلباختگی بر خود میگوید. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند پنهانکاری، حسادت، و زیباییهای طبیعی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی آن نیاز به درک بالاتری از ادبیات فارسی دارد.
شماره ۴۱۰ - کند ز جوهر معنی مرا بیان عارض
کند ز جوهر معنی مرا بیان عارض
دهد ز خوبی باطن مرا نشان عارض ۱
دعای قامت او سرو می کند در باغ
خوشم به گل که خبر می دهد از آن عارض ۲
غبار چهرهٔ جانان نه خط مشکین است
که آه سینهٔ ما کرده جا بر آن عارض ۳
اگر بود قلم قدرتش ز دست افتد
مصوری که کشد ناز آن چنان عارض ۴
چو زلف دست دهد مو به مو پریشانی
هر آن دلی که بیاویزدش بر آن عارض ۵
نقاب چهرهٔ جانان برای چشم بد است
ز چشم پاک نظر کی کند نهان عارض ۶
چه کوری است که انکار صورتش دارند
که با وجود سعیدا شده عیان عارض ۷
دهد ز خوبی باطن مرا نشان عارض ۱
دعای قامت او سرو می کند در باغ
خوشم به گل که خبر می دهد از آن عارض ۲
غبار چهرهٔ جانان نه خط مشکین است
که آه سینهٔ ما کرده جا بر آن عارض ۳
اگر بود قلم قدرتش ز دست افتد
مصوری که کشد ناز آن چنان عارض ۴
چو زلف دست دهد مو به مو پریشانی
هر آن دلی که بیاویزدش بر آن عارض ۵
نقاب چهرهٔ جانان برای چشم بد است
ز چشم پاک نظر کی کند نهان عارض ۶
چه کوری است که انکار صورتش دارند
که با وجود سعیدا شده عیان عارض ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۹ - دلا پادشاهی گدایی است محض
گوهر بعدی:شماره ۴۱۱ - یا من فتح باسمک باب السلام فیض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.