شماره ۴۱۸ - ای ز ایراد قلم هم نفسانت مرفوع

ای ز ایراد قلم هم نفسانت مرفوع
تابعانت به همه طبع و طبایع مطبوع ۱

ذات او تا به صفت غیر خودی پیدا کرد
چون تویی در کرم و خلق نیامد به وقوع ۲

تا صول سبق حال گرفتم از عشق
علم ماضی و مضارع به نظر گشته فروع ۳

هر چه گاهی که نظر بر رخ او می افتد
می کنم از ته دل سورهٔ اخلاص شروع ۴

میل آن گوشهٔ ابرو به نگاه عجز است
نیست مقبول نمازی که در او نیست خشوع ۵

مهر ورزیدن این ماهوشان عین خطاست
باده ای نوش که کیفش نبود نامشروع ۶

بر نسب فخر و حسب تکیه حرام است حرام
خودپرستی به همه دین و مذاهب ممنوع ۷

بازگشت است رسیدن به خدا راه درست
که به مطلب نرسیده است کسی جز به رجوع ۸

طالعت گرچه سعیدا شده ابری خوش باش
شاید آن ماه ز بخت تو کند باز طلوع ۹