شماره ۴۳۸ - منتظر جمال او انس و اجنه و ملک

منتظر جمال او انس و اجنه و ملک
آینه دار طلعتش هفت زمین و نه فلک ۱

جوهر دل نهان بود تا نرسی به عاشقی
قلب تو کی روا شود تا نزنی بر این محک ۲

آن الم از دلم نشد نیم دمک برون که او
بر سر کشتهٔ عدو رفت و نشست یک دمک ۳

چون ز حوالی دلم خون نرود به هر طرف
خنجر غمزه های او زخم زده است رگ به رک ۴

خال تو را به چشم خود جای دهم چو مردمک
گر تو قبول می کنی یک نظر ای پسر عمک ۵

جا کرده همچو جان غم جانانه رگ به رگ
الماس ریزه سوده و بر جان زده نمک ۶

هر دم چه می زنی ز ندامت دو کف به هم
گر می زنی به دیدهٔ غمدیده زن نمک ۷

بر صفحه غیر وصف یکی بیشتر نبود
اوراق این کتاب چو دیدیم یک به یک ۸

ای دل چه می روی ز پی دل که در جهان
بر این گریز پا نرسیده کسی به تک ۹

من کیستم که عشق نورزم به روی او
جا کرده است مهر رخش در دل ملک ۱۰

در فکر آن دهان و ز تعبیر آن کمر
افتاده ایم ما به میان یقین و شک ۱۱

از کس گره به جبهه سعیدا نمی زنیم
این نقشه را ز صفحهٔ دل کرده ایم حک ۱۲