خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و دلسوختگی میگوید. او از دود دل به عنوان نمادی از آه و اشک و سوزش درونی یاد میکند و احساسات خود را با تصاویری مانند طاق روان، شعله، آسمان شکسته، سرو باغ سینه، و لاله بیان میکند. شاعر تأکید میکند که عشق و آه عشاق هرگز زیانی ندارد و یاران از حال او بیخبرند. در نهایت، او از داغ نهانی و زخمهای پنهان سخن میگوید.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۴۶ - بگذاشتم چو مهر نشانی ز دود دل
بگذاشتم چو مهر نشانی ز دود دل
گردون مثال طاق روانی ز دود دل ۱
پرهیز کز حقیقت خود کرده ام روان
مانند شعله روح روانی ز دود دل ۲
با صد هزار تعبیه اش نقش بسته ام
چون آسمان شکسته کمانی ز دود دل ۳
تا در هوای قامت او سوخت سرکشید
در باغ سینه سرو روانی ز دود دل ۴
دایم ز آه، سینهٔ عشاق روشن است
هرگز ندیده ایم زیانی ز دود دل ۵
هرگز نسوخت خاطر یاران به حال ما
کردیم بی حساب بیانی ز دود دل ۶
داریم همچو لاله سعیدا در این چمن
از چشم زخم داغ نهانی ز دود دل ۷
گردون مثال طاق روانی ز دود دل ۱
پرهیز کز حقیقت خود کرده ام روان
مانند شعله روح روانی ز دود دل ۲
با صد هزار تعبیه اش نقش بسته ام
چون آسمان شکسته کمانی ز دود دل ۳
تا در هوای قامت او سوخت سرکشید
در باغ سینه سرو روانی ز دود دل ۴
دایم ز آه، سینهٔ عشاق روشن است
هرگز ندیده ایم زیانی ز دود دل ۵
هرگز نسوخت خاطر یاران به حال ما
کردیم بی حساب بیانی ز دود دل ۶
داریم همچو لاله سعیدا در این چمن
از چشم زخم داغ نهانی ز دود دل ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۵ - از آن زمان که غم او گرفته جای خیال
گوهر بعدی:شماره ۴۴۷ - گر شوی واقف تو ای بی حاصل از اسرار دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
