شماره ۴۴۹ - کس را چه آگهی است ز فکر متین دل

کس را چه آگهی است ز فکر متین دل
سرها شکسته بر سر آیین و دین دل ۱

یک بار چون خیال گر افتی به دست من
مالم چها جبین تو را بر جبین دل ۲

دانی چه می کشند ز دست دل تو خلق
چون من اگر شوی دو نفس همنشین دل ۳

گاهی به آب چشم حرارت فرونشان
گرمی زیاده گر [بکند] انگبین دل ۴

دستی به دل گذار که از هر طرف به گوش
تا بشنوی صدای غریب حزین دل ۵

این دسترس که راست که فکر قد تو را
دربر کشد چو جامهٔ بی آستین دل؟ ۶

ناصح زبان ببند که جز گوش جان پاک
نتوان شنید صوت غریب حزین دل ۷

حکم جهان [و] مهر سلیمان به نیم جو
جایی که نقش خویش نشاند نگین دل ۸

باشد به عکس بخت سعیدا ثمر دهد
تخم غمی که کاشته ام در زمین دل ۹