هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، دیوانگی، و رهایی از قید و بندهای دنیوی است. شاعر خود را مانند بلبلی میداند که در میان خارها آشیانه دارد و عشق را همچون پروانهای توصیف میکند که در سوختن شمعوار است. او از زاهدانی که به خود مشغولاند انتقاد میکند و خود را فارغ از دنیا میداند. شعر همچنین به مفاهیمی مانند بیقراری، افسانهگویی، و ویرانی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عاشقانه نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۴۷۸ - چو بلبل از خس و خار چمن کاشانه ای دارم
چو بلبل از خس و خار چمن کاشانه ای دارم
برای برق حسن گل عجایب خانه ای دارم ۱
نه در شهر است آرامش نه در صحراست تمکینش
نمی دانم چه سازم خاطر دیوانه ای دارم ۲
تو مشغولی به خویش ای زاهد و من فارغم از خود
تو تسبیحی به کف داری و من پیمانه ای دارم ۳
حکایت های من از پا دراندازد جهانی را
ز سر گر بگذری از سرگذشت افسانه ای دارم ۴
از آن سررشتهٔ کارم سری بر روشنی دارد
که همچون شمع، من در سوختن پروانه ای دارم ۵
در آن وادی که مجنونش منم ای سیل بی منت
گذارت گر بدان جا اوفتد ویرانه ای دارم ۶
شکستی دل سعیدا را و با بیگانه ای می خوردی
نگفتی هیچ از خود بی خبر دیوانه ای دارم ۷
برای برق حسن گل عجایب خانه ای دارم ۱
نه در شهر است آرامش نه در صحراست تمکینش
نمی دانم چه سازم خاطر دیوانه ای دارم ۲
تو مشغولی به خویش ای زاهد و من فارغم از خود
تو تسبیحی به کف داری و من پیمانه ای دارم ۳
حکایت های من از پا دراندازد جهانی را
ز سر گر بگذری از سرگذشت افسانه ای دارم ۴
از آن سررشتهٔ کارم سری بر روشنی دارد
که همچون شمع، من در سوختن پروانه ای دارم ۵
در آن وادی که مجنونش منم ای سیل بی منت
گذارت گر بدان جا اوفتد ویرانه ای دارم ۶
شکستی دل سعیدا را و با بیگانه ای می خوردی
نگفتی هیچ از خود بی خبر دیوانه ای دارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۷ - ز دست رفتم و امید دستیار ندارم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۹ - به دل، داغ غم عشق بت پرکینه ای دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.