شماره ۴۸۴ - از دم تیغ غم او هر نفس خون می خورم

از دم تیغ غم او هر نفس خون می خورم
کس نمی داند که من این باده را چون می خورم ۱

همت عالی به مردن تشنه لب راضی تر است
کاسهٔ آبی که من از دست جیحون می خورم ۲

در دل شوریدهٔ من قوت شادی نماند
بس شکست از لشکر غم در شب خون می خورم ۳

تکیه ام تا گشته همت، فکر بس گردیده پاک
خرقه موزون کرده ام در فقر و مضمون می خورم ۴

این پشیمانی ندارد سود ساقی می بیار
چون نخوردم پیش از این بد کردم اکنون می خورم ۵

ای سعیدا از شراب ناب و لعل کام بخش
چون تو منعم می کنی من بعد بیچون می خورم ۶