هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌ها و ملامت‌هایی که متحمل می‌شود سخن می‌گوید. او با وجود تحمل بار سنگین محبت و ملامت، خود را همچون منصور حلاج می‌داند که بر دار ملامت است. همچنین اشاره می‌کند که در این دنیا سلامت روحی و مالی وجود ندارد و او مجبور است در تنهایی و انزوا ملامت را تحمل کند. در نهایت، شاعر به تفاوت میان خود و دیگران اشاره می‌کند که چگونه دیگران به ظاهر متدین هستند، اما او در باطن رنج می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به رنج‌های روحی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «منصور و بر دار» نیاز به آشنایی با پیشینه‌ی ادبی و عرفانی دارد.

شماره ۴۸۸ - منت اغیار و آزار ملامت می کشم

منت اغیار و آزار ملامت می کشم
می کشم باری اگر بار ملامت می کشم ۱

هر چه آید بر سرم سنگ محبت را به دوش
می شوم منصور و بر دار ملامت می کشم ۲

نیست جز مفلس سلامت رو در این یک کوچه راه
تا بود در جیب دینار ملامت می کشم ۳

تا سلامت بگذرم از دیدهٔ نامحرمان
خویش را در چار دیوار ملامت می کشم ۴

نیست در تن جای یک ناخن سلامت ای رقیب
سنگ بر سر پای بر خار ملامت می کشم ۵

غیر می داند سعیدا سبحه دارد در بغل
من به زیر دلق، زنار ملامت می کشم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸۷ - دور از رخش چها من بیتاب می کشم
گوهر بعدی:شماره ۴۸۹ - ندارد منت بار لباس از هیچ کس دوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.