هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به بیان دیدگاه فلسفی و عرفانی خود درباره خودشناسی و تقدیر میپردازد. او معتقد است که هر آنچه در زندگی میبیند، بازتابی از طالع و سرنوشت خودش است و خود را تابع خویشتن میداند. همچنین، او از کشمکش با هستی موهوم و محدودیتهای خود سخن میگوید، اما با وجود پریشانی، خود را در همهجا حاضر و جامع میبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۵۰۱ - نفع، آن است که من نافع خود می بینم
نفع، آن است که من نافع خود می بینم
صنعت آن است که من صانع خود می بینم ۱
زلف یا بخت سیه یا مه تابان یا مهر
هر چه رو می دهد از طالع خود می بینم ۲
چون توانم که دگر پیشرو کس باشم
من که خود را تبع تابع خود می بینم ۳
کشت این هستی موهومه که از دیدن باز
خویش را در همه جا مانع خود می بینم ۴
با وجودی که پریشان نظرم می گویند
چون سعیدا همه جا جامع خود می بینم ۵
صنعت آن است که من صانع خود می بینم ۱
زلف یا بخت سیه یا مه تابان یا مهر
هر چه رو می دهد از طالع خود می بینم ۲
چون توانم که دگر پیشرو کس باشم
من که خود را تبع تابع خود می بینم ۳
کشت این هستی موهومه که از دیدن باز
خویش را در همه جا مانع خود می بینم ۴
با وجودی که پریشان نظرم می گویند
چون سعیدا همه جا جامع خود می بینم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۰ - می سزد گر کله خویش به سر کج بینم
گوهر بعدی:شماره ۵۰۲ - من نه این آب روان از لب جو می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.