هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف عشق و حضور معشوق در همه چیز میپردازد. او در طبیعت، در جام و شیشه، و در همه چیز جلوههای معشوق را میبیند. همچنین، به وفاداری و دوستی اشاره میکند و اینکه همه چیز را با نگاهی عاشقانه مینگرد. در پایان، شکرگزاری میکند که همه چیز را به عنوان تجلی معشوق میبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و مفاهیم عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۵۰۲ - من نه این آب روان از لب جو می بینم
من نه این آب روان از لب جو می بینم
نفس اوست که من از دم او می بینم ۱
آنچه در جام، جم از دور تماشا می کرد
گاه در شیشه و خم گه به سبو می بینم ۲
با وجودی که نه بیش است و نه کم از کم و بیش
هر طرف می نگرم جلوهٔ او می بینم ۳
توبه زلف و خط و [خالی] گرو و من به نگاه
تو ز گل رنگ و رخ و من همه او می بینم ۴
هر کجا پیرهن دوستی و مهر و وفاست
چاک گردیده ز دست تو رفو می بینم ۵
نظر از خویشتن آن روز که برداشته ام
شکر ایزد که سعیدا همه او می بینم ۶
نفس اوست که من از دم او می بینم ۱
آنچه در جام، جم از دور تماشا می کرد
گاه در شیشه و خم گه به سبو می بینم ۲
با وجودی که نه بیش است و نه کم از کم و بیش
هر طرف می نگرم جلوهٔ او می بینم ۳
توبه زلف و خط و [خالی] گرو و من به نگاه
تو ز گل رنگ و رخ و من همه او می بینم ۴
هر کجا پیرهن دوستی و مهر و وفاست
چاک گردیده ز دست تو رفو می بینم ۵
نظر از خویشتن آن روز که برداشته ام
شکر ایزد که سعیدا همه او می بینم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۱ - نفع، آن است که من نافع خود می بینم
گوهر بعدی:شماره ۵۰۳ - من ز جا از سخن جنت مأوا نروم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.