شماره ۵۱۷ - منم نادان تو دانایی چه گویم

منم نادان تو دانایی چه گویم
ز حال دل که بینایی چه گویم ۱

ز دست نارسا و بخت کوتاه
به پیشت سرو بالایی چه گویم ۲

دلم را جستجویت تشنه تر کرد
سحاب لطف و دریایی چه گویم ۳

تو را می خوانم و جان می کنم صرف
اگر خود بی طلب آیی چه گویم ۴

از آن لب شکوه ها دارم نهانی
برآید گر تمنایی چه گویم ۵

شکایت های چشم می پرستت
به خود هرگز نمی آیی چه گویم ۶

تو کردی در جهان اسرار ما فاش
سعیدایی سعیدایی چه گویم ۷