هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از اوحدی مراغه‌ای، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر می‌پرد. شاعر از بندهای عشق، زیبایی‌های معشوق، و احساسات خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۵۶۰ - عهد با بالابلندی بسته ای

عهد با بالابلندی بسته ای
دل به شوخی خودپسندی بسته ای ۱

کرده ای زین ابلقت را چون فلک
آفتابی بر سمندی بسته ای ۲

تنگ شکر را گشودی از لبت
بر سر هر حرف، قندی بسته ای ۳

وانمودی خویش را بیچون به خلق
خلق را با چون و چندی بسته ای ۴

کرده ای جا خال را در خاطرم
در دل آتش سپندی بسته ای ۵

نوش داروها در آن لب هست و لب
از برای دردمندی بسته ای ۶

کرده ای جا در خم ابروی یار
خانه بر طاق بلندی بسته ای ۷

داد از زلف فلک پیمای تو
عالمی را در کمندی بسته ای ۸

اوحدی خوش گفته ای بر روی یار
«بر گل از عنبر کمندی بسته ای» ۹

ای سعیدا عمر می خواهی و دل
بر دم اسب دوندی بسته ای ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵۹ - نیست با کس اتحادم همچو کوه
گوهر بعدی:شماره ۵۶۱ - آفتاب از آتش مهر تو اخگر پاره ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.