شماره ۵۶۱ - آفتاب از آتش مهر تو اخگر پاره ای

آفتاب از آتش مهر تو اخگر پاره ای
آسمان، طفل مسیحای تو را گهواره ای ۱

چون توان سیر گلی کردن که از نازک دلی
نیستش از چشم نرگس طاقت نظاره ای ۲

می توانم گفت در میدان ما صاحب دمی
گر توانی کرد یک دم چارهٔ بیچاره ای ۳

چند باشم همچو بلبل بی نوا در این چمن
یا چو گل در قید گلشن با دل صد پاره ای؟ ۴

اشک من هم می تواند یک دلی را نرم کرد
گر کند باران نیسان سبز سنگ خاره ای ۵

یار بی رحم است و قادر هر چه می خواهد می کند
نیست جز بیچارگی اینجا سعیدا چاره ای ۶