شماره ۱۱۲ - دلم از عشق تو مستست و جان مست

دلم از عشق تو مستست و جان مست
جهان مست و زمین مست، آسمان مست ۱

همه عالم خرابات تو آمد
جهان اندر جهان اندر جهان مست ۲

گلستان دیدم اندر عشق رویت
گل اسفید و زرد و ارغوان مست ۳

طلب کردم بهر جایی رسیدم
ز شوق تو مکان و لامکان مست ۴

چو اندر صومعه رفتم بدیدم
همیشه از تو جان صوفیان مست ۵

سفر کردم، بشهر جان رسیدم
درین ره کاروان در کاروان مست ۶

چه شورش خاست در عالم، بیک بار؟
که فانی مست و ملک جاودان مست ۷

عجب شوری فتاد اندر خرابات!
همه دلدادگان با دلستان مست ۸

ز کعبه تا در بت خانه رفتم
همه ره مست بود و رهروان مست ۹

جهان را سربسر پیمانه ای دان
همیشه جرعه مست و جرعه دان مست ۱۰

همیشه، قاسمی، ذرات مستند
ز حد لامکان تا کن فکان مست ۱۱