هوش مصنوعی: این متن به اهمیت درد معنوی و عشق الهی در رسیدن به سعادت و وحدت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که درد دل و عشق به خداوند، انسان را به کمال می‌رساند و بدون آن، زهد و علم بی‌فایده است. همچنین، متن به موضوعات مرگ، زندگی پس از مرگ و اهمیت دوستی با خداوند پرداخته است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مباحث معنوی دارد. همچنین، برخی از ابیات به موضوع مرگ و زندگی پس از آن اشاره می‌کنند که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نگران‌کننده باشد.

شماره ۱۱۳ - گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمست

گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمست
چون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست ۱

در راه عشق و وحدت حیرانی است و حیرت
امید در نگنجد، چه جای ترس و بیمست؟ ۲

بعد از وفات دانی احوال جان چه باشد؟
بی دوست در جحیم است با دوست در نعیمست ۳

گر زهد و علم داری درد خدا نداری
در وقت جان سپردن دل با ندم ندیمست ۴

بی مایه محبت، کانست اصل فطرت
این زهد ما سقیمست وین علم ما مقیمست ۵

بعد از خرابی تن احوال دل بدانی
خیرست اگر حمیدست، شرست اگر ذمیمست ۶

سرمایه دو عالم عشقست پیش قاسم
خوش بخت آنکه جانش در عشق مستقیمست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - دلم از عشق تو مستست و جان مست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - ملامت را بمان، چه جای بیمست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.