هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی بیانگر پیوند عمیق شاعر با معشوق (که میتواند انسان یا خداوند باشد) است. شاعر از جمال معشوق، امید وصال، و حالت عاشقانه خود سخن میگوید و تأکید میکند که دلش همواره در آستان معشوق است. او همچنین به وحدت وجود و عشق الهی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شماره ۱۲۸ - مرا پیوند او پیوند جانست
مرا پیوند او پیوند جانست
دریغست آن جمال از ما نهانست ۱
نگوییم جان ما تنها چه باشد؟
نه تنها جان، که او خود جان جانانست ۲
ز امید وصال یار مستان
همه ره کاروان در کاروانست ۳
بیا، گر عاشقی، تا باز بینی
دلم را، کآسمان لامکانست ۴
عجایب دولتی دارم، که دایم
دلم با دوست سر بر آستانت ۵
دلم را برد و جان می خواهد از من
یقینست این که سری در میانست ۶
مرا تنها مبین در راه توحید
دل قاسم جهان اندر جهانست ۷
دریغست آن جمال از ما نهانست ۱
نگوییم جان ما تنها چه باشد؟
نه تنها جان، که او خود جان جانانست ۲
ز امید وصال یار مستان
همه ره کاروان در کاروانست ۳
بیا، گر عاشقی، تا باز بینی
دلم را، کآسمان لامکانست ۴
عجایب دولتی دارم، که دایم
دلم با دوست سر بر آستانت ۵
دلم را برد و جان می خواهد از من
یقینست این که سری در میانست ۶
مرا تنها مبین در راه توحید
دل قاسم جهان اندر جهانست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - فروغ نور رخت آفتاب تابانست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - مرا چون عاشقی دارالامانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.