شماره ۲۵۲ - تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟

تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟
در بیابان غمت بی سر و بی پا باشد؟ ۱

در بیابان تمنای تو صد جان بجویست
راه عشقست که بی میل و محابا باشد ۲

دل ما طالب حسنست، چه شاید گفتن؟
حسن عشقست که او احسن حسنا باشد ۳

رو مگردان تو ازین عشق،که این عشق خدا
نا گزیریست که اندر همه اشیا باشد ۴

روز محشر،که سراز خاک لحد بردارم
جان و دل را هوس عشق و تولا باشد ۵

گر ترا صفوت جان هست،به انصاف بگو:
عشق و مستوری و مستی چه تمناباشد؟ ۶

عقل اگر علت اولی بود از قول حکیم
عشق اولیست که او علت اولا باشد ۷

جان شیرین به همه حال بباید دادن
خاصه با درد تو،کانا حسن و اولا باشد ۸

گفتم: از عشق چه راهست به عقل؟ای دل و دین
گفت: قاسم، ز ثری تا به ثریا باشد ۹