شماره ۴۶۵ - ما در طلب دوست فراوان بدویدیم

ما در طلب دوست فراوان بدویدیم
بسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم ۱

تا لمعه رخسار تو بر جان و دل افتاد
از دولت دیدار تو بر عرش پریدیم ۲

ما روی تو دیدم درین دیر کهنسال
المنة الله که نمردیم و بدیدیم ۳

در دست غمت بی دل و بیچاره و صبریم
وز جور غمت جامه بصد پاره دریدیم ۴

بیچاره بماندیم، چنین واله و حیران
چون ذکر تو از کعبه و بت خانه شنیدیم ۵

چون روی تو دیدیم بگفتیم شهادت
المنة الله که سعیدیم و شهیدیم ۶

چون قاسم بیچاره ترا دید درین راه
ما پیر کمالیم و مرادیم و مریدیم ۷