شماره ۷۰ - جنون کو تا نثار دل کنم آشفته رایی را

جنون کو تا نثار دل کنم آشفته رایی را
زعریانی لباس تازه بخشم خود نمایی را ۱

خورد نیش آنکه تأثیر محبت از هوس جوید
به شهد موم کی بخشند نفع مومیایی را ۲

شوم نومیدتر چندانکه بینم بیشتر سویش
تماشا پرده پوشد جلوه حسن خدایی را ۳

اگر ننمود عارض دیده بیدار می باید
درون پرده دارد حسن شوخش خود نمایی را ۴

به بازار وفا گر خود فروشان را گذار افتد
به نرخ کیمیا گیرند جنس ناروایی را ۵

اجل هم جان به منت می گرفت از کشته نازت
گر از چشم تو می آموخت کافر ماجرایی را ۶

تغافلهای چشمش از شراب لطف خالی نیست
به مستی می دهد پیمانه صبر آزمایی را ۷

به دام عشق هر نقش پر من چشم بیداری است
نبینم تا ابد خواب پریشان رهایی را ۸

اسیر از رغم زاهد ساغر سرشار می خواهد
که موج باده شوید سرنوشت پارسایی را ۹