شماره ۳۹۰ - هر دم ز گریه فیض نوی می توان گرفت

هر دم ز گریه فیض نوی می توان گرفت
سامان خرمنی ز جوی می توان گرفت ۱

در راه شوق توشه دل درد دل بس است
عمر گذشته را به دوی می توان گرفت ۲

جولان دل شکاریش از کار برده است
مستانه می رسد جلوی می توان گرفت ۳

منشین ز پا که خضر دچارت نمی شود
دامان شوق هرزه دوی می توان گرفت ۴

طرف کلاه شوخی مژگان شکسته است
از چشم خویش هم گروی می توان گرفت ۵

تنها اسیر برق به منزل نمی رسد
دست رفیق گر مروی می توان گرفت ۶