شماره ۵۱۷ - خط رسید آن چشم و آن ابرو همان دل می برد

خط رسید آن چشم و آن ابرو همان دل می برد
زور دارد زور با تیر و کمان دل می برد ۱

شوخ پیکان کسی در بیضه شد عالم شکار
غنچه از بلبل اگر در آشیان دل می برد ۲

یک تبسم نشئه عمر دو بالا می دهد
حسن را باشد چو لکنت در زبان دل می برد ۳

هرگلی در موسم خود خنده شیرین می کند
در زمستان نازهای باغبان دل می برد ۴

جلوه کردی کار بر صاحبدلان دشوار شد
در چمن تا سایه سرو روان دل می برد ۵

حسن سرشار اول از آخر نمی داند که چیست
نوبهار این گلستان تا خزان دل می برد ۶

می توان دید از تغافلهای پرکار کسی
زهر چشمی تا به خود دارد گمان دل می برد ۷

گرم می بیند ز حال ما خبردارش کنید
ماه پندارد که مهرش از کتان دل می برد ۸

سرو رعنا اینچنین باید قد رعنا چنین
از زمین سرکشی تا آسمان دل می برد ۹

شعله گیرا گل از خاشاک نشناسد اسیر
تا زمین گل گل شد از پیر و جوان دل می برد ۱۰