هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، عشق و اشتیاق خود را به معشوق بیان می‌کند. او از زیبایی‌های معشوق، مانند موهایش، لب‌هایش و چهره‌اش سخن می‌گوید و تأثیر این زیبایی‌ها را بر خود و جهان اطراف توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و فرهنگ شعر فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۲۰ - ای شکر خوشه‌چین گفتارت

ای شکر خوشه‌چین گفتارت
سرو آزاد کرد رفتارت ۱

بس که طوطی جان بزد پر و بال
ز اشتیاق لب شکر بارت ۲

خار در پای گل شکست هزار
ز آرزوی رخ چو گلنارت ۳

هر شبی با هزار دیده سپهر
مانده در انتظار دیدارت ۴

لعل از جان بشسته دست به خون
شده مبهوت جزع خون‌خوارت ۵

نرگس تر که ساقی چمن است
حلقه در گوش چشم مکارت ۶

هرکه را از هزار گونه جفا
دل ببردی به‌جان گرفتارت ۷

بحر از آن جوش می‌زند لب خشک
که بدیدست در شهوارت ۸

آسمان می‌کند زمین بوست
زانکه سرگشته گشت در کارت ۹

گشت دندان عاشقان همه کند
زانکه بس تیز گشت بازارت ۱۰

بر دل و جان من جهان مفروش
که به جان و دلم خریدارت ۱۱

بر بناگوش توست حلقهٔ زلف
حلقه در گوش کرده عطارت ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۶۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹ - بعدجوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - تا به عمدا ز رخ نقاب انداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.