هوش مصنوعی:
این شعر از درد و اندوه عمیقی سخن میگوید که نه تنها گوینده، بلکه تمام جهان را دربرگرفته است. آتش مصیبت و غم چنان گسترده است که گویی دوزخ به زمین آمده و دل همه، از مرد و زن تا پیر و جوان، میسوزد. شمع و موسیقی نیز در این ماتم سهیم هستند. شعر به سوگ فردی به نام بوسعید اشاره دارد که گویا شخصیتی محبوب و والامقام بوده و فقدان او جهان را به آتش کشیده است. همچنین، از عشق و رنج عاشقان نیز سخن به میان آمده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند سوگ، عشق و رنج است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۶ - مرثیه ی سلطان ابوسعید
باز ازین واقعه ما را دل و جان می سوزد
نه دل ما، که دل خلق جهان می سوزد ۱
گوییا آتش دوزخ به جهان در زده اند
که دل مرد و زن و پیر و جوان می سوزد ۲
چنگ در چنگ مغنی ز درون می نالد
شمع در مجلس ما گریه کنان می سوزد ۳
نه منم سوخته در دهر که از آتش مهر
دل چرخ از غم سلطان جهان می سوزد ۴
بوسعید آن شه فرخ رخ فرخنده وصال
آنکه در ماتم او کون و مکان می سوزد ۵
شاه در خاک نهاد این فلک چابک سیر
در همه جایگهی آتش از آن می سوزد ۶
عاشق سوخته با انده و غم می سازد
حیدر خسته دل از عشق فلان می سوزد ۷
نه دل ما، که دل خلق جهان می سوزد ۱
گوییا آتش دوزخ به جهان در زده اند
که دل مرد و زن و پیر و جوان می سوزد ۲
چنگ در چنگ مغنی ز درون می نالد
شمع در مجلس ما گریه کنان می سوزد ۳
نه منم سوخته در دهر که از آتش مهر
دل چرخ از غم سلطان جهان می سوزد ۴
بوسعید آن شه فرخ رخ فرخنده وصال
آنکه در ماتم او کون و مکان می سوزد ۵
شاه در خاک نهاد این فلک چابک سیر
در همه جایگهی آتش از آن می سوزد ۶
عاشق سوخته با انده و غم می سازد
حیدر خسته دل از عشق فلان می سوزد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - و له ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷ - و له ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.