شمارهٔ ۸ - و له ایضا

مرا در موردستان گلستانی است
که گل چون روی او در گلستان نیست ۱

دلم بربود و جانم زنده گردد
اگر آید برم، کآرام جانی است ۲

رخش باشد چو خورشید آشکارا
ولی از چشم نامحرم نهانی است ۳

اگر طوطی سخن گوید ز شکر
بر گفتار او شیرین زبانی است ۴

چو روی مه وشت گلزار خوبی است
چو قد دلکشت سرو روانی است ۵

بیا آخر زمانی در بر من
که ترک جان کنم کآخر زمانی است ۶

برو حیدر به کوی عشقبازان
به ترک جان بگو چون دلستانی است ۷