شمارهٔ ۱۶ - و له ایضا

ترک سرمست تو خون دل ما می ریزد
بی گنه خون دل خسته چرا می ریزد ۱

مردم دیده ی دریا دل گوهر پاشم
هر چه دارد همه در پای شما می ریزد ۲

تا صبا می زند از چین سر زلف تو دم
نافه های ختن از باد هوا می ریزد ۳

سنبلت پای دل پیر و جوان می بندد
نرگست خون دل شاه و گدا می ریزد ۴

چون تو در طرف چمن می روی ای آب حیات
در چمن برگ گل از روی حیا می ریزد ۵

درگذر دامن تو خاک چمن مشکین کرد
یا مگر غالیه از جیب صبا می ریزد ۶

دست ساقی به صبوحی ز پی دفع خمار
می صافی است که در جام صفا می ریزد ۷

تا بگیرد ختنت را به خطا لشکر زنگ
چین زلف سیهت مشک خطا می ریزد ۸

طبع حیدر ز هوداری تو دریایی است
ورنه این گوهر معنی ز کجا می ریزد؟ ۹