شمارهٔ ۶۹ - و له ایضا

تا کی من سرگردان در عشق تو درمانم
ای عشق تو در جانم، وی درد تو درمانم!‏ ۱

خواهم که به کام دل در پیش تو بنشینم
خواهم که مراد جان از لعل تو بستانم ۲

از تیغ تو مجروحم گر خود چو سیاووشم
وز دست تو افتادم گر رستم دستانم ۳

از سینه ی چون سیمت وز دیده ی شوخ تو
با سینه ی بریانم، با دیده ی گریانم ۴

بر پیش طبیب دل افتاده و رنجورم
درمان دل مسکین ای خواجه نمی دانم ۵

من روی تو می جویم من ماه نمی بینم
من وصل تو می خواهم من قصه نمی خوانم ۶

در کوی وفاداران چون حیدر بی سامان
گر خون دلم ریزی، بادا به فدا جانم ۷