بخش ۸۶ - در بیان حدیث من عرف نفسه فقد عرف ربه

گفت زین ره لؤلؤ این نه صدف
من عرف نفسه فقد ربه عرف ۱

هرکسی کو عارف نفس خود است
عارف پروردگار سرمد است ۲

می شناسد هست بیجا و مکان
هم نشان یابد ز بود بی نشان ۳

هم شناسد هستی دور از هواس
آفتابی را ز شمع آرد قیاس ۴

هان چه گویی این زمان آزرم کن
آفتاب و شمع چبود شرم کن ۵

خاک بر فرق قیاسات تو باد
زین قیاساتت خدا کیفر دهاد ۶

پیش خورشید ازل صد آفتاب
ذره ی خوردی نیاید در حساب ۷

روح را کی شمع گفتی می توان
پیش آن خورشید بیمانند دان ۸

هست کمتر از پر پروانه ای
بلکه آنهم نیست جز افسانه ای ۹

پیش فهم دانش ما کودکان
می دهد نفس از خداوندش نشان ۱۰

نزد فهم ما و تو شد این نشان
معرفت حق را وگرنه ای فلان ۱۱

ما کجا و درک ذات پاک او
نیست کس را رتبه ی ادراک او ۱۲

آنکه کور از مام زایید ای همام
کی تواند یافتن نور از ظلام ۱۳

این وجودی کو نگنجد در جهان
کی درآید در نهاد این و آن ۱۴