غزل ۱۲۰ - عشق جز بخشش خدایی نیست

عشق جز بخشش خدایی نیست
این به سلطانی و گدایی نیست ۱

هر که او برنخیزد از سر سر
عشق را با وی آشنایی نیست ۲

عشق وقف است بر دل پر درد
وقف در شرع ما بهایی نیست ۳

هر که را باز عشق صید کند
بازش از چنگ او رهایی نیست ۴

کار آن کس که عاشقی ورزد
به جز از عین بی نوایی نیست ۵

چون رسیدم به نزد آن معشوق
کار جز عیش و دلگشایی نیست ۶

هرچه عطار گوید از سر عشق
به یقین دان که جز عطایی نیست ۷