هوش مصنوعی: این متن شعری است که به زیبایی و قدرت عشق و تأثیر آن بر جهان و انسان‌ها می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند یاد می‌کند که می‌تواند جهان را دگرگون کند و حتی عقل را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین، شاعر از درد و رنج عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق می‌تواند حتی تلخ‌ترین چیزها را شیرین کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا بتواند به درستی درک شود.

غزل ۱۷۳ - گر نکوییت بیشتر گردد

گر نکوییت بیشتر گردد
آسمان در زمین به سر گردد ۱

آفتابی که هر دو عالم را
کار ازو همچو آب زر گردد ۲

زآرزوی رخ تو هر روزی
روی بر خاک دربدر گردد ۳

نرسد آفتاب در گردت
گرچه صد قرن گرد در گردد ۴

گر بیابد کمال تو جزوی
عقل کل مست و بیخبر گردد ۵

صبح از شرم سر به جیب کشد
دامن آفتاب تر گردد ۶

هر که بر یاد چشمهٔ نوشت
زهر قاتل خورد شکر گردد ۷

درد عشق تو را که افزون باد
گر کنم چاره بیشتر گردد ۸

چون ز عشقت سخن رود جایی
سخن عقل مختصر گردد ۹

چه دهی دم مرا دلم برسوز
کاتش از باد تیزتر گردد ۱۰

بر رخم گرچه خون دل گرم است
از دم سرد من جگر گردد ۱۱

دل عطار هر زمان بی تو
در میان غمی دگر گردد ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۲ - بودی که ز خود نبود گردد
گوهر بعدی:غزل ۱۷۴ - دلی کز عشق او دیوانه گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.