هوش مصنوعی:
این شعر از فرخی سیستانی بیانگر نگرش شاعر به زندگی، عشق، و رنجهای انسانی است. او از ناپاکیهای گذشته خود یاد میکند و امید به بخشش دارد. همچنین، از فراموشی و بیتفاوتی انسانها در طول زندگی شکایت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات اشاره به ناپاکیها و گناهان دارند که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۲۱ - زاهدا چند کنی منع قدح نوشی را
زاهدا چند کنی منع قدح نوشی را
که به عالم ندهم عالم مدهوشی را ۱
بایدش سوخت به هر جمع سراپا چون شمع
هر که از دست دهد شیوه ی خاموشی را ۲
زندگی بی تو مرا ساخت چنان از جان سیر
که طلب می کنم از مرگ هم آغوشی را ۳
آن که تا دوش جگر گوشه ی ناپاکی بود
دارد امروز به پاکان سر هم دوشی را ۴
وای بر حافظه ی ما که ز طفلی همگی
کرده از حفظ الفبای فراموشی را ۵
فرخی گر چه گنه کار و خطاپیشه بود
دارد از لطف تو امید خطاپوشی را ۶
که به عالم ندهم عالم مدهوشی را ۱
بایدش سوخت به هر جمع سراپا چون شمع
هر که از دست دهد شیوه ی خاموشی را ۲
زندگی بی تو مرا ساخت چنان از جان سیر
که طلب می کنم از مرگ هم آغوشی را ۳
آن که تا دوش جگر گوشه ی ناپاکی بود
دارد امروز به پاکان سر هم دوشی را ۴
وای بر حافظه ی ما که ز طفلی همگی
کرده از حفظ الفبای فراموشی را ۵
فرخی گر چه گنه کار و خطاپیشه بود
دارد از لطف تو امید خطاپوشی را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - سخت با دل، دل سخت تو به جنگ است این جا
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - با آن که کسی نیست به وارستگی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.