غزل ۱۸۴ - هر که بر روی او نظر دارد

هر که بر روی او نظر دارد
از بسی نیکوی خبر دارد ۱

تو نکوتر ز نیکوان دو کون
که دو کون از تو یک اثر دارد ۲

هرچه اندر دو کون می‌بینم
از جمال تو یک نظر دارد ۳

در جمالت مدام بیخبر است
هر که او ذره‌ای بصر دارد ۴

دیده‌جان که در تو حیران است
هرچه جز توست مختصر دارد ۵

هر که روی چو آفتاب تو دید
نتواند که دیده بردارد ۶

هر که بویی بیافت از ره تو
خاک راه تو تاج سر دارد ۷

عاشق از خویشتن نیندیشد
گرچه راهت بسی خطر دارد ۸

خویش را مست وار درفکند
هر که او جان دیده‌ور دارد ۹

در ره عشق تو دل عطار
آتشی سخت در جگر دارد ۱۰