شماره ۴۹ - گر چه مجنونم و صحرای جنون جای منست

گر چه مجنونم و صحرای جنون جای منست
لیک دیوانه تر از من دل شیدای منست ۱

آخر از راه دل و دیده سر آرد بیرون
نیش آن خار که از دست تو در پای منست ۲

رخت بر بست ز دل شادی و هنگام وداع
با غمت گفت که یا جای تو یا جای منست ۳

جامه ای را که به خون رنگ نمودم امروز
بر جفاکاری تو شاهد فردای منست ۴

چیزهائی که نبایست ببیند، بس دید
به خدا قاتل من دیده بینای منست ۵

سر تسلیم به چرخ آنکه نیاورد فرود
با همه جور و ستم همت والای منست ۶

دل تماشائی تو، دیده تماشائی دل
من بفکر دل و خلقی به تماشای منست ۷

آنکه در راه طلب خسته نگردد هرگز
پای پر آبله بادیه پیمای منست ۸