شماره ۹۴ - هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد

هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد
بروز سختی من دم ز بی وفائی زد ۱

به بینوائی خود شد دلم چو نی سوراخ
دمی که نی به نوا داد بینوائی زد ۲

دکان پسته ی بی مغز بسته شد آن روز
که با دهان تو لبخند خودنمائی زد ۳

دریده چشمی نرگس ببین که چشم ترا
بدید و باز سر از گل ز بی حیایی زد ۴

فدای همت آن رهروم که بر سر خار
هزار افسر گل با برهنه پائی زد ۵

ز شوخ پارسی آن شیخ پارسا چه شنید
که پشت پا به مقامات پارسائی زد ۶

مقام شانه به سر شد از آنکه سر تا پای
همیشه دست به کار گره گشائی زد ۷

به روزگار رضا هر که را که من دیدم
هزار مرتبه فریاد نارضائی زد ۸

به ناخدائی این کشتی شکسته مناز
که ناخدا نتواند دم از خدائی زد ۹

به من غزال غزلخوان من از آن شد رام
که فرخی ره او با غزلسرائی زد ۱۰