هوش مصنوعی:
این شعر از فرخی یزدی، غم و اندوه شاعر را از نبودن معشوق و ناامیدی از شرایط زندگی بیان میکند. شاعر از فقدان عشق، آزادی، و آرامش مینالد و به دنبال پاسخ برای رنجهای خود است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۱۹ - دی تا دل شب آن بت طناز کجا بود؟
دی تا دل شب آن بت طناز کجا بود؟
تا عقده ز دل باز کند باز کجا بود؟ ۱
گر زیر پر خود نکنم سر چکنم من
در دام، توانائی پرواز کجا بود ۲
تا بر سر شمشاد چمن پای بکوبد
تردستی آن سرو سرافراز کجا بود ۳
از حرص بود آنچه رسد بر سر آدم
در جنس بشر این طمع و آز کجا بود ۴
تا کی پی آوازه روانیم ندانیم
خواننده این پرده آواز کجا بود ۵
از جور همه خانه خرابیم خدایا
این فتنه گر خانه برانداز کجا بود ۶
با این غم و این محنت و این سوز نهانی
در فرخی این طبع غزلساز کجا بود ۷
تا عقده ز دل باز کند باز کجا بود؟ ۱
گر زیر پر خود نکنم سر چکنم من
در دام، توانائی پرواز کجا بود ۲
تا بر سر شمشاد چمن پای بکوبد
تردستی آن سرو سرافراز کجا بود ۳
از حرص بود آنچه رسد بر سر آدم
در جنس بشر این طمع و آز کجا بود ۴
تا کی پی آوازه روانیم ندانیم
خواننده این پرده آواز کجا بود ۵
از جور همه خانه خرابیم خدایا
این فتنه گر خانه برانداز کجا بود ۶
با این غم و این محنت و این سوز نهانی
در فرخی این طبع غزلساز کجا بود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - کانون حقیقت دهن بسته ما بود
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - چو مهربان مه من جلوه بی نقاب کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.