هوش مصنوعی:
این شعر از فرخی سیستانی بیانگر نارضایتی از ظلم و ستم حاکمان و آرزوی عدالت و انقلاب است. شاعر از بیعدالتیها و غرور نادانی انتقاد میکند و امیدوار است که خداوند ظالمان را مجازات کند. همچنین، او به اهمیت بیداری و آگاهی اشاره میکند و از مردم میخواهد در برابر ستم مقاومت کنند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم انتقادی نسبت به حکومت و دعوت به انقلاب است که درک آن به بلوغ فکری و اجتماعی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند مجازات ظالمان ممکن است برای سنین پایینتر سنگین باشد.
شماره ۱۲۰ - چو مهربان مه من جلوه بی نقاب کند
چو مهربان مه من جلوه بی نقاب کند
ز غم ستاره فشان چشم آفتاب کند ۱
طریق بنده نوازی ببین که خواجه ی من
مرا به عیب هنر داشتن جواب کند ۲
در این طلوع سعادت که روز بیداریست
غرور جهل مبادا تو را به خواب کند ۳
ز فقر آه جگر گوشگان کیکاوس
سزد اگر دل سیروس را کباب کند ۴
به این اصول غلط باز چشم آن داری
زمانه داخل آدم تو را حساب کند ۵
ز انتخاب چو کاری نمی رود از پیش
به پور کاوه بگو فکر انقلاب کند ۶
هر آن که خانه ی ما فرخی خراب نمود
بگو که خانه ی او را خدا خراب کند ۷
ز غم ستاره فشان چشم آفتاب کند ۱
طریق بنده نوازی ببین که خواجه ی من
مرا به عیب هنر داشتن جواب کند ۲
در این طلوع سعادت که روز بیداریست
غرور جهل مبادا تو را به خواب کند ۳
ز فقر آه جگر گوشگان کیکاوس
سزد اگر دل سیروس را کباب کند ۴
به این اصول غلط باز چشم آن داری
زمانه داخل آدم تو را حساب کند ۵
ز انتخاب چو کاری نمی رود از پیش
به پور کاوه بگو فکر انقلاب کند ۶
هر آن که خانه ی ما فرخی خراب نمود
بگو که خانه ی او را خدا خراب کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - دی تا دل شب آن بت طناز کجا بود؟
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - دلت به حال دل ما چرا نمی سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
