شماره ۱۵۴ - یاد باد آن شب که جا بر خاک کوئی داشتیم

یاد باد آن شب که جا بر خاک کوئی داشتیم
تا سحر از آتش دل آبروئی داشتیم ۱

خرم آن روزی که در میخانه با میخوارگان
تا به شب از نشئه می،های و هوئی داشتیم ۲

سیل می از کوهسار خم به شهر افتاد دوش
کاشکی ما هم به دوش خود سبوئی داشتیم ۳

بود اینم از برای دیدن معشوق مرگ
در تمام زندگی گر آرزوئی داشتیم ۴

داغ و درد گلرخان پژمرده و خوارم نمود
ورنه ما هم روزگاری رنگ و بوئی داشتیم ۵